แปลกไหมคะที่คนเราเริ่มเห็นและเรียนรู้ตัวอักษรในรูปแบบสากลเหมือนๆ กัน ไม่จำกัดว่าจะเป็นภาษาอะไร แต่พอนำมาเขียนเองแล้วแต่ละคนกลับมีลายมือที่แตกต่างกัน แถมบางคนยังมีวิธีการเขียนหนังสือตัวเดียวกันในแบบที่ไม่เหมือนใครด้วย ตามทฤษฎีเขาบอกว่าเป็นเพราะปัจจัยแวดล้อมหลายอย่าง ฉะนั้นหากเราพิจารณาย้อนกลับจากลายมือของคนแต่ละคนที่เราพบเห็น ก็น่าจะนำไปสู่การเข้าใจพื้นฐานลักษณะนิสัยของเจ้าของลายมือได้อย่างไม่น่าเชื่อ(อ่านเจอมาอีกแล้ว! เห็นว่าน่าสนใจดีก็เลยนำมาฝากเพื่อนๆ ชาว เพ็ชรสังข์ดอทคอม อิ อิ!!!)

เขียนเส้นบาง เจ้าของลายมือเป็นคนคิดมาก แถมเป็นคนสุภาพอ่อนน้อมและเหนียมอาย จึงเป็นการยากที่จะให้คนๆ นี้ฉายเดี๋ยวแสดงออกเพียงลำพังต่อหน้าธารกำนัลสู่ปล่อยให้เขาทำในสิ่งที่เคยชินและคุ้นเคยจะดีที่สุด
ลงเส้นหนัก ความหนักแน่นของเส้นตัวหนังสือแสดงให้เห็นว่าผู้เขียนเป็นคนมีความเชื่อมั่นในตัวเองมากมายและมีความสามารถ อีกทั้งยังเป็นนักวางแผนและนักจัดการที่ดี เพราะมีเป้าหมายในชีวิตที่ชัดเจนที่ต้องการจะไปให้ถึง พร้อมปรารถนาให้ตัวเองเป็นคนสำคัญและโดดเด่น การจะรับฟังหรือทำตามความคิดเห็นของคนอื่นจึงมักไม่อยู่ในสายตาของคนๆ นี้แต่อย่างใด
เขียนตัวโต เขียนตัวโตแต่มีขนาดสมดุลกัน บ่งบอกว่าผู้เขียนเป็นคนใจกว้างเหมือนขนาดตัวหนังสือ ชอบให้มีคนมารักเยอะๆ เข้ากับผู้อื่นได้ดีไม่ว่าจะอยู่ในระดับชนชั้นไหน มีความรอบคอบ หนักแน่น และเยือกเย็น จึงสามารถแก้ปัญหาคับขันและป้องกันการเกิดความผิดพลาดได้ดี
ตัวหนังสือผอมๆ ตัวหนังสือดูขาดความแข็งแรงทำให้เจ้าของลายมือมีจิตใจอ่อนไหวเปราะบาง ขี้อาย ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง ทำให้กลายเป็นคนค่อนข้างเก็บตัว ไม่สุงสิงในเรื่องของคนอื่น แต่ในส่วนของคำพูดแล้วมักจะปล่อยให้คนอื่นมามีอิทธิพลต่อชีวิต เพราะมัวแต่คิดมากต่อสิ่งที่คนอื่นพูด
เขียนตัวอ้วนๆ บ่งบอกว่าผู้เขียนเป็นคนใจดี มองโลกในแง่ดี ไม่มีพิษไม่มีภัย ชอบช่วยเหลือ คนใกล้ชิดจึงมักให้ความเอ็นดู แต่ด้วยความเป็นคนขี้ลังเลเลยไม่ค่อยชอบงานที่ต้องตัดสินใจแบบเด็ดขาด
เขียนตัวเป็นเหลี่ยม แสดงว่าผู้เขียนเป็นคนเชื่อมั่นในความคิดของตัวเองแบบสุดโต่ง ยากที่จะยอมรับความคิดของคนอื่น ขยันทำงาน เจ้าระเบียบ แต่เครียดไปซะทุกเรื่องแถมมองโลกในด้านลบเลยทำให้ชีวิตไม่ไม่ค่อยแฮปปี้
ตัวหนังสือดูมนๆ เป็นคนใจดีคนหนึ่งที่มองโลกในทางบวก ชอบบริการและตามใจคนรอบข้าง มักหากิจกรรมบันเทิงให้กับชีวิต ชอบความอิสระสุดๆ ในการคิดและทำ ปรับตัวได้เร็ว จึงสามารถยอมรับความคิดของผู้อื่นได้ไม่ยาก
เขียนโย้ไปเย้มา ตัวหนังสือไม่มีความแน่นอนแสดงว่าผู้เขียนมีความคิดและอารมณ์ที่เปลี่ยนไปมา ไม่ค่อยจริงจัง และไม่คิดอะไรซับซ้อน เลยมีนิสัยเหมือนเด็ก กล่าวคือชอบทำตามใจตัวเอง ไม่ค่อยนึกถึงคนอื่น และไม่มีเหตุผลเท่าไรนัก แต่ก็เป็นคนใจกว้าง เปิดเผยและยอมรับความคิดคนอื่นได้ง่าย
สวยงามเป็นระเบียบ แสดงว่าเป็นคนมั่นคง จริงจัง อดทน และทะเยอทะยานสูง อีกทั้งยังเชื่อมั่นในตัวเองอย่างมากมาย หากตั้งใจแล้วจะสู้สุดๆ แบบที่คนรอบข้างต้องอะเมซิ่งกับความตั้งใจจริงของคุณ
เขียนตัวหวัด หมายถึงตัวหนังสือติดพันกันไปหมด บ่งบอกว่าผู้เขียนเป็นนักคิดนักวางแผนที่ดี แต่ปฏิบัติไม่เวิร์ค มองการณ์ไกล มีอุดมการณ์ และเชื่อมั่นในความคิดตัวเองระดับสูง แต่ก็ใจร้อนในบางเรื่อง และชอบอยู่ในโลกส่วนตัวเลยไม่ค่อยเปิดเผยตัวเองเท่าไร
ใส่หางตวัด การแต่งแต้มตัวหนังสือแสดงถึงการเป็นคนช่างคิด ช่างฝัน และโรแมนติก เจ้าชู้เล็กๆ ติดรูปลักษณ์ภายนอก ชอบชีวิตที่มีสีสันและหวือหวา มีมนุษยสัมพันธ์ดี ชอบพบปะผู้คน แต่อารมณ์ไม่เสถียรและชีวิตไม่ค่อยมีระเบียบ

แล้วเพื่อนๆ ล่ะ ตกลงว่าเป็นคนแบบไหนกันค่ะ แต่ถึงจะเป็นคนอย่างไร ขออย่าทำให้ตัวเองและคนอื่นเดือดร้อนก็พอเนอะ!