เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ 1 เดือนที่แล้ว วันนั้นพ่อได้พาผมไปต่างจังหวัด ไปเยี่ยมญาติที่จังหวัดสงขลา ผมออกเดินทางประมาณ 07.35 น.
และถึงสงขลาเวลา 15.30 น. เพราะผมอยู่ภูเก็ตเลยไปถึงเร็ว
เมื่อไปถึงสงขลาก็ไปบ้านญาติเลยไม่รีรอใคร บ้านญาติของผมอยู่ตรงกับวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดสงขลา บ้านแถวนั้นจะอยู่ติดกันเป็นแถวครับ
วัน รุ่งขึ้นเวลาประมาณ 19.22 น. ผมอยู่ที่หน้าบ้าน และวันนั้นเป็นวันเสาร์ (คนโบราณถือว่าวันเสาร์เป็นวันปล่อยผี) “พี่ริว” ซึ่งเป็นพี่ใหญ่สุดในกลุ่มนี้ และเป็นพี่ไม่แท้ของผมด้วย ได้เสนอขึ้นว่า
“เรามาเล่นซ่อนหากันดีกว่า”
และ เราก็เล่นซ่อนหากันที่เราเล่นเพราะเราไม่มีอะไรจะเล่นแล้ว แล้วก็ยังรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ว่าซ่อนหาเขาห้ามเล่นหลัง 18.00 น.ขึ้นไป แถมวันนั้นยังเป็นวันเสาร์อีกด้วย
เวลาเราเล่น เราจะนับ 1-50 ตอนนั้นทุกคนวิ่งไปหาที่ซ่อนกันได้หมดแล้ว เหลือแต่พี่ริว
“35, 36” พอนับจวนจะถึง 50 อยู่แล้ว พี่ริวก็ได้วิ่งไปซ่อนที่หลังโลงศพ
“40, 41” พี่ริวกังวลว่าคนที่กำลังปิดตาอยู่เนี่ยจะหาเจอ เลยเข้าไปแอบในโลงศพ
“48, 49, 50”
ตอนนี้ถึง 50 แล้ว คนที่เป็นก็ตามหาคนที่ซ่อนอยู่ ผ่านไปประมาณ 2 นาที คนที่ปิดตาหาทุกคนเจอหมดแล้วยกเว้นแต่พี่ริว
“พี่ริว...พี่ริว” ผมตะโกน... อ่านต่อตอนจบ..
เรื่อง..แม่ลูกอ่อน เวลาเริ่มเย็นลงเรื่อยๆ ไปแล้ว แสงตะวันยามเย็นสีแดงจัด เวลาส่องผ่านห
เรื่อง..ถังสังฆทาน ทุกครั้งที่เห็นคนเข้ามาทำบุญในวัดตาส่วนชายวัย 50 เศษจะแอบยิ้มด้วยควา
เรื่อง..กรรมที่ทำกับอึ่ง กลางเดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน เป็นช่วงที่ฝนเริ่มตกบรรดาอึ่
เรื่อง..แม่กู้ได้ ลูกกู้ภัย ใครๆ ก็รู้ว่าเงินเป็นสิ่งจำเป็นและบันดาลทุกอย่างที่ต้องการ