หนูเป็นเด็กกินยาก

ลูกชอบเลือกกินอาหารค่ะ เขาจะชอบกินแต่ข้าวกับกุนเชียง กินอยู่อย่างเดียว อย่างอื่นไม่ยอมกินเลย แม้ว่าจะคะยั้นคะยอเท่าไหร่ก็ไม่กิน จนทั้งพ่อและแม่หมดแรงแล้วค่ะ ทำอย่างไรดีคะการเลือกกินอาหารเฉพาะบางอย่างนั้นเป็นเรื่องที่ปกติมากสำหรับเด็กวัยเตาะแตะและก่อนวัยเรียน เนื่องจากเขาอยู่ในวัยที่ต้องการแสดงออกถึงความเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น เขาต้องการให้คุณพ่อคุณแม่รับรู้ว่า “หนูจะเลือกกินแต่ของที่หนูอยากกินเท่านั้นนะ คุณพ่อคุณแม่จะมาบังคับหนูไม่ได้” และสาเหตุอีกประการหนึ่งที่มีผู้ตั้งสมมุติฐานเอาไว้ก็คือ เกิดเนื่องจากเด็กๆไม่อยากที่จะลองของใหม่ ซึ่งมีการกล่าวกันว่าพฤติกรรมนี้เป็นพฤติกรรมอย่างหนึ่งของมนุษย์เพื่อป้องกันตัวเอง เขาจะไม่ลองกินของใหม่ๆจนกว่าที่เขาจะรู้สึกว่าอาหารนั้นปลอดภัย ด้วยสาเหตุนี้จึงทำให้เขากินอาหารซ้ำๆเฉพาะที่เขาเคยชิน

จะทำอย่างไรดี คราวนี้เราจะมาดูกันค่ะว่าจะทำอย่างไรให้เจ้าตัวน้อยนั้นกินเลือกกินอาหารน้อยลงแล้วมีความอยากลองอาหารชนิดใหม่ๆมากขึ้นก่อนอื่นคุณต้องเข้าใจธรรมชาติของพ่อแม่ก่อนว่า คุณพ่อคุณแม่ส่วนใหญ่มักจะเข้าใจผิดไปว่าลูกกินน้อย กลัวว่าลูกจะกินไม่เพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย แต่ความจริงแล้ว เด็กโดยส่วนใหญ่จะรู้ความต้องการของตัวเองดีและกินได้เพียงพอกับที่แกต้องการ บางครั้งเราอาจจะรู้สึกว่าเขากินน้อย แต่เมื่อคิดดูดีๆแล้วปริมาณอาหารที่เขากินเข้าไปเมื่อเปรียบเทียบกับขนาดร่างกายเขานั้นถือว่าเพียงพอต่อความต้องการ คุณไม่ควรจะกังวลหรือผิดหวังมากเกินไปหากมีความรู้สึกว่าเขากินน้อยหรือเลือกที่จะกิน เรามีเทคนิคในการให้เขาเลือกกินอาหารได้น้อยลงดังนี้ค่ะ

ให้โอกาสเขาได้เลือกอาหารกินเอง จากที่ได้บอกไปแล้วนะคะว่าเด็กในวัยนี้เป็นวัยที่ค้นหาความเป็นตัวของตัวเอง เขาต้องการจะตัดสินใจที่จะเลือกกินสิ่งต่างๆด้วยตัวเอง ถ้าคุณไปคะยั้นคะยอเขามากขึ้นก็จะทำให้เขาปฏิเสธมากขึ้น ซึ่งก็จะทำให้เหนื่อยและหงุดหงิดด้วยกันทั้งสองฝ่าย และจะทำให้เกิดปัญหาตามมาภายหลังมากมาย เช่น เด็กที่โดนคะยั้นคะยอให้กินอยู่ตลอดเวลาแม้ว่าเขาจะอิ่มแล้วก็ตาม ทำให้เขาไม่เข้าใจว่าคนเราเมื่ออิ่มก็ควรจะหยุดกิน ทำให้เขาเกิดพฤติกรรมการกินที่ผิดปกติ เกิดเป็นโรคอ้วนขึ้นเมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ หรือถ้าคุณพยายามบังคับให้เขาลองกินอาหารใหม่ๆมากเกิดไปจะทำให้เขาปฏิเสธที่จะกิน เกิดนิสัยเป็นเด็กดื้อและไม่ชอบลองสิ่งใหม่ๆในอนาคต

ลองเอาอาหารชนิดใหม่ให้ดูแต่ตาก่อน คุณควรจะหาอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการและมีความหลากหลายให้เขากิน แต่ไม่ควรที่จะบังคับให้เขากินแต่แรกพบ เพราะจะเป็นเหมือนการคุกคามทางด้านจิตใจต่อเด็ก คุณควรเอาอาหารจานนั้นวางไปข้างๆกับอาหารจานอื่นๆที่เขาคุ้นเคยโดยไม่จำเป็นต้องเสนอให้เขากิน เมื่อเขาเห็นคุณกินหลายๆครั้งก็จะเกิดความคุ้นเคยและรู้สึกว่าอาหารชนิดนั้นไม่เป็นพิษเป็นภัยแล้วก็จะเกิดความรู้สึกอยากลองขึ้นมาเอง หากคุณรีบตักอาหารที่เขาไม่คุ้นใส่ในจานเขาตั้งแต่แรกพบ ก็จะทำให้เขาปฏิเสธอาหารชนิดนั้นในทันที

ให้ลองแต่น้อยๆก่อน เมื่อคุณสังเกตว่าลูกของคุณพร้อมที่จะลองอาหารชนิดใหม่ ควรให้เขาลองแต่น้อยๆก่อน ตักเพียงน้อยๆให้เขาชิมแล้วดูการตอบรับของเขา หากคุณตักให้เขาทีละมากๆ เขาก็จะรู้สึกว่าเป็นการคุกคามทางอารมณ์ทำให้มีจิตใจคิดปฏิเสธ นอกจากนั้นการตักทีละน้อยๆจะทำให้คุณรู้สึกว่าต้องเสียดายอาหารที่เหลือทิ้งหากเขาไม่ชอบและกินไม่หมด

เข้าใจจิตใจเขา เนื่องจากวัยเด็กนั้นเป็นวัยที่มีความไวต่อความรู้สึกและอารมณ์ อาจจะมีอาหารบางอย่างที่มีรูปร่าง หน้าตา ที่ทำให้เขาไม่อยากกิน หรืออาหารบางอย่างที่เขาจำได้ว่าเขากินตอนที่เขาป่วย ความรู้สึกเหล่านี้จะทำให้เขารู้สึกว่าไม่อยากกินอาหารชนิดนั้นๆ หากคุณสังเกตได้ว่าเขามีความรู้สึกเหล่านี้ก็ควรจะงดอาหารชนิดนั้นไปก่อน รอให้เขาโตกว่านี้เสียก่อนและมีความพร้อมมากขึ้นจึงค่อยลองใหม่

พาเขาไปจ่ายตลาดหรือช็อปปิ้งอาหาร เทคนิคนี้คือการที่คุณพาเขาไปซื้อหาอาหารที่จะมารับประทานที่บ้าน การที่เขามีโอกาสเลือกอาหารที่ตลาดจะทำให้เขาภูมิใจกับการตัดสินใจของตัวเองและมีส่วนร่วมในการรับประทานอาหารนั้นๆมากขึ้น เมื่อคุณพาให้ไปจ่ายตลาดคุณอาจจะเลือกอาหารที่คุณคิดว่าต้องซื้อ 2-3 อย่าง มาให้เขาเลือกติดสินใจว่าจะกินอะไร วิธีการนี้จะได้ผลดีกว่าถามเขาลอยๆหรือให้เขาเลือกออกมาจากชั้นวางอาหารเอง เพราะเขาจะรู้สึกลายตาเลือกไม่ถูก

อาการเลือกอาหารจะน้อยลงเมื่อเขาไปเนอสเซอรี่หรือเข้าโรงเรียน เมื่อเขาเห็นเพื่อนๆกินอาหารที่แปลกตาออกไป จะทำให้เขามีความอยากที่จะลองอาหารใหม่ๆมากขึ้น คุณจะสังเกตได้ว่าเขามีความเลือกอาหารน้อยลง

โดยสรุปแล้วการที่จะให้ลูกของคุณมีพฤติกรรมการกินที่มีคุณภาพ ควรจะสร้างบรรยากาศของการกินให้มีความผ่อนคลายและมีความสุข ให้ลูกมีโอกาสได้ตัดสินใจเลือกอาหารที่มีคุณค่าตามความต้องการของตัวเอง และคุณก็มีหน้าที่ๆจะค่อยๆเสนออาหารชนิดใหม่ๆให้แกลิ้มลองอย่างช้าๆ