เรื่อง..แม่กู้ได้ ลูกกู้ภัย

ใครๆ ก็รู้ว่าเงินเป็นสิ่งจำเป็นและบันดาลทุกอย่างที่ต้องการได้อำนาจเงินนั้นสามารถเปลี่ยนคนได้ สามารถย้ายภูเขาทั้งลูกอย่างสบาย ซ้ำอำนาจของมันเป็นสิ่งทำให้คนทะเลาะบาดหมางใจกันถึงขั้นฆ่ากันตายเพื่อการได้มาครอบครอง

ที่ชุมชนเล็กๆ แห่งหนึ่งซ่อนตัวอยู่หลังบ้านฉันซึ่งเป็นตึกแถว ชุมชนเป็นลักษณะบ้านเช่าครึ่งตึกครึ่งไม้ 2 ชั้น เรียงกันบล็อกๆ ประมาณ 60 ห้อง ห้องหนึ่งกว้างเพียง 3 เมตรเศษ ลึกประมาณ 7-8 เมตร มีบันไดและห้องน้ำสำเร็จ

คิดดูว่าจะเหลือพื้นที่ใช้สอยสักเท่าไหร่ เฉพาะของใช้สอยก็แทบไม่มีที่จะเอนนอน เพื่อนฉันที่อยู่ที่นี่เธอเรียกว่าที่ซุกหัวนอนจริงๆ จะทำไงได้ไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้ แต่ดีอย่างหนึ่งคือชุมชนที่นี่ไม่มีเรื่องยาเสพติด ฉันเข้า-ออกเป็นประจำ และรู้จักคนในนั้นมากพอสมควร

ป้าไสวเป็นคนหนึ่งที่ฉันรู้จักมาตั้งแต่สมันเรียน แกขายข้าวแกงอยู่ปากทางเข้าชุมชน เป็นคนที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีและเป็นที่นับถือของคนที่นั่น แกมีลูกชายชื่อจ๊อด เป็นรุ่นน้องฉัน 2-3 ปี จีอดช่วยแม่ขายของและไปจ่ายตลาดที่คลองเตย หลังจากเก็บร้านเสร็จในตอนค่ำจ๊อดจะไปเป็นอาสาสมัครกู้ภัยจนเกือบเช้า

ชีวิตคนเราผกผันได้ตลอดเวลาและมาแบบไม่ได้คาดคิดเสมอ เมื่อสามีของป้าไสวเสียชีวิตอย่างกะทันหัน ขณะที่ต้องใช้เงินก้อนโตแต่เงินเก็บไม่มี เหมือนอยู่ทะเลทรายหากมีน้ำเพียงนิดแม้น้ำนั้นกร่อยเค็มก็ต้องกิน ป้าไสวจำใจต้องไปกู้เงินดอกเบี้ยโหดเพื่อมาทำพิธีศพสามี การกู้หนี้ยืมสินเป็นความช้ำใจซ้ำสอง ผ่านไปไม่นานแกได้เงินค่าประกันชีวิตของสามีเป็นเงิน 2 แสนกว่าบาท แกมารู้เมื่อค้นเอกสารของสามี คิดว่าอะไรที่ไม่ใช้จะเผาทิ้งเสีย แต่ยังนึกเคืองคนตายที่ไม่ยอมบอกเรื่องนี้

ชีวิตป้าไสวมาถึงจุดผกผันที่ดีแต่ดีไม่ทั่ว จากคนที่หาเช้ากินค่ำมีแค่เงินพันกลายเป็นคนมีเงินแสน แกจ่ายหนี้ที่กู้มาทำศพสามีทันที และแม้จะมีเงินแสนแกก็ยังยึดอาชีพขายข้าวแกงต่อไป(กับข้าวหรือแกงที่ร้านแกอร่อยไม่แพ้ใคร)

วันหนึ่ง ฉันไปกินข้าวแกงป้าไสวมาปรึกษาเพราะฉันมีอาชีพขายตรงสินค้าที่ใช้ในชีวิตประจำวัน แกมีหนังสือการวางแผนการตลาดติดมือมาด้วย แกปรึกษาเรื่องจะเอาเงินที่มีอยู่ทำให้เกิดดอกเกิดผล จึงคิดจะปล่อยเงินกู้คนในชุมชน แต่ละอย่างที่แกพูดหรือวางแผนนั้นอย่างกับเป็นนักการตลาดมืออาชีพเลยทีเดียว

“ป้าคิดว่าจะดึงส่วนแบ่งการตลาดจากคนที่ป้าเคยไปกู้เงินเขามา แกว่าเป็นยังไงบ้าง?”

“ป้านี่พูดศัพท์การตลาดซะด้วยเรื่องเงินกู้หนูไม่รู้อะไรมากหรอกน่ะ อีกอย่างป้าไปทำทับเส้นเขามันอันตรายพวกนี้เขามีอิทธิพลนะ”

“ป้าว่าจะเจาะและรุกลูกค้าในชุมชนที่ไปกู้คนนอก โดยคิดดอกเบี้ยต่ำกว่า ถือเสียว่าช่วยๆ คนในนี้คนอื่นเขาคิดร้อยละ 20 บาทต่อวัน ป้าจะคิดดอกร้อยละ 10 คนกลุ่มเป้าหมายก็จะมากู้เงินกับเราเพื่อไปจ่ายต้นและดอกเจ้าเดิม และคนในชุมชนเราอาจจะพาเพื่อนคนนอกมากู้กับป้าอีกก็ได้”

ใครจะคิดว่าแม่ค้าขายข้าวแกงจะวางแผนการตลาดได้ขนาดนี้ ฉันไม่มีความเห็นอะไรเพราะงงและทึ่งจริงๆ กับคำศัพท์ที่แกพูด แต่ถึงแม้ร้อยละ10 ก็ยังแพงและโหดอยู่ดี แกคงลืมความช้ำใจที่ตัวเองเคยไปกู้เงินดอกเบี้ยโหดไปแล้วมั้ง

ไม่นานทุกอย่างก็เป็นไปอย่างที่แกวางแผนไว้ สร้างความเจ็บแค้นให้แก่คนปล่อยกู้คนเดิมมาก ถึงขนาดส่งคนมาข่มขู่แกแต่ก็กระเจิงกลับไปเมื่อนายจ๊อดลูกชายพาพวกอาสาสมัครมาคอยท่าไว้นับ 10 คนเหมือนมีการเตรียมไว้ก่อนแล้ว

เพียงเวลา 6 เดือน ป้าไสวสามารถครองพื้นที่ได้หมด แต่จะไม่ปล่อยเงินกู้ข้ามเขตไปทับเส้นคนอื่นๆ และต่อมา แกขึ้นค่าดอกเบี้ยไปเรื่อยๆ แบบค่อยเป็นค่อยไปจนดอกเบี้ยเท่ากับเจ้าอื่นๆ อ่านต่อตอน2..