เรื่อง..ถังสังฆทาน

ทุกครั้งที่เห็นคนเข้ามาทำบุญในวัดตาส่วนชายวัย 50 เศษจะแอบยิ้มด้วยความดีใจ รู้ว่าตนเองจะมีส่วนในผลบุญเหล่านั้น นอกจากจะเก็บข้าวของที่ชาวบ้านนำมาถวายแด่พระภิกษุสงฆ์ที่วัด แกจะคัดของดีๆ บางอย่างนำไปขายให้แก่ป้าน้อยหญิงวัยไล่เลี่ยกัน ซึ่งเปิดร้านขายของชำและถังสังฆทานอยู่ตรงข้ามกับวัด

ตาส่วนอาศัยความยากจน ทำตัวน่าสงสาร เข้าไปขอของกินของใช้จากเจ้าอาวาสบ่อยๆ ไม่เพียงแต่พระเท่านั้นที่ตาส่วนขอความเมตตา ชาวบ้านทั่วไปจากถิ่นไกล เข้ามาทำบุญที่วัดเมื่อเจอกับท่าทาง สีหน้าของชายผู้นี้ต่างสงสารไปตามๆ กัน

ใครที่ไม่รู้เท่าทันเป็นอันต้องตกเป็นเหยื่อของชายมากเล่ห์ให้เงินมากบ้างน้อยบ้าง อย่างน้อยในวันหนึ่งๆ ตาส่วนมีเงินเข้าบ้านเกิน 100 บาทขึ้นไป

อาชีพหลักที่ทำตบตาคนอื่นคือ เก็บของเก่าที่ชาวบ้านทิ้งตามถังขยะไปขาย ตื่นเช้าขึ้นมาจะรีบตรงดิ่งไปตามถังขยะต่างๆ เพราะกลัวว่าจะถูกคนอื่นแย่ง เมื่อได้ของที่คิดว่ามากพอสมควร แกจะเอาไปขายให้แก่ร้านรับซื้อของเก่า แล้วนั่งมองไปที่หน้าประตูวัด รอดูว่ามีคนเข้ามาทำบุญหรือไม่ เมื่อเห็นก็จะสำรวจว่าหิ้วข้าวของมามากน้อยแค่ไหน

หลังจากประวิงเวลาเอาไว้สักครู่ เห็นผู้มีจิตศรัทธากลับลงมา แกจะรีบเข้าไปเดินอย่างสิ้นเรี่ยวแรง ทำตาละห้อยน่าสงสาร ไม่ต้องยกมือขอเงินให้เสียเวลาเพียงแค่ยืนมอง กลืนน้ำลายลงคอ เพียงเท่านั้นนักบุญจะให้ของกินหรือไม่ก็เงินมากบ้างน้อยบ้าง เมื่อได้เงินแล้วจะเอาไปเก็บไว้ที่บ้านแล้วย้อนกลับมาที่วัดอีกครั้งทำทีมาขออาหารกิน

เจ้าอาวาสหรือพระรูปอื่นๆ ไม่มีใครว่าเพราะตาส่วนเข้า-ออกวัดนี้เป็นประจำอยากกินอะไรเปิดหาเอา พระจะสั่งเด็กวัดแบ่งกับข้าวเอาไว้ให้ หลังจากกินอิ่มเจ้าอาวาสจะเรียกให้ไปเอาข้าวของที่คนนำมาทำบุญ

เมื่อได้ของมาแล้ว ตาส่วนเอาไปคัดแยกที่บ้าน และเอาไปขายให้ป้าน้อยที่รับซื้อในราคาถูกกว่าท้องตลาด ป้าน้อยจะเอาไปวางขายหน้าร้าน หากว่าขายไม่ค่อยออกหรือของใกล้หมดอายุ แกจะจัดใส่ถังสังฆทาน นำไปวางขายหน้าร้าน โดยจะขายในราคาที่ถูกกว่าท้องตลาด เมื่อมีคนถามก็จะบอกว่าต้องการช่วยเหลือคนที่มีจิตศรัทธา ต้องการทำบุญจริงๆ แกก็จะได้บุญตามไปด้วย

คำพูดของหญิงสูงวัยสร้างความซาบซึ้งใจไม่น้อย คนที่เคยมาซื้อแล้วก็ต้องกลับมาซื้อซ้ำอีก โดยไม่รู้ว่าของที่ใส่ลงไปในถังนั้นด้อยคุณภาพ

วันนี้ ตาส่วนจับจ้องสายตามองไปที่หน้าวัด หวังแต่เพียงว่าจะมีคนมาทำบุญรอจนเกือบเที่ยง พระที่วัดคงฉันอาหารเรียบร้อยแล้ว แม้ว่าแกมีอาหารหลายอย่างตุนเอาไว้ ด้วยนิสัยเห็นแก่ได้ ไม่รอช้าที่จะเข้าไปในวัดอีกตามเคย

“โยมส่วน มาแล้วหรือ วันนี้ไม่รู้ว่าเด็กวัดแบ่งอะไรไว้บ้าง แต่ก็มีอาหารถถุงเยอะ คนเขามาใส่บาตรมากกว่าเดิมอาตมาจัดใส่ถุงไว้ให้แล้ว เก็บไปอุ่นกินตอนเย็นนะ”

“ขอบพระคุณหลวงพ่อมากครับที่กรุณาแก่สัตว์ผู้ยากไร้”

“อย่าเปรียบตัวเองเป็นสัตว์เลยนะโยมส่วน คนเราเกิดมาเป็นคนเหมือนกันจะต่างก็ตรงที่จิตใจ รู้สำนึกดีชั่ว และมีเงินทอง เราหมั่นทำความดีเอาไว้ แล้วจะเกิดผลเองนั่นแหละ”

ไม่ว่าเจ้าอาวาสจะบอกสอนอย่างไรตาส่วนก็ยังฟังหูซ้ายทะลุหูขวา เบื่อที่จะนั่งนิ่งๆ ได้แต่นึกขุ่นขวางอยู่ในใจ ว่าเมื่อไหร่จะพูดเสร็จเสียที จนกระทั่ง เจ้าอาวาสหลับตา ทำสมาธิ ตาส่วนคลานออกมาอย่างเงียบเชียบเดินเข้าไปในครัวเห็นลูกศิษย์วัดวัย 10 ขวบกำลังล้างทำความสะอาดถ้วยชาม เมื่อเห็นแกได้ร้องเรียกด้วยเสียงแหลมๆ

“ตาส่วนรีบมากินข้าวซะ ฉันจะได้เอาจานมาล้าง”

“ไอ้โก๊ะ เอ็งเป็นเด็ก ไม่ต้องมาออกคำสั่งแก่ข้า เดี๋ยวเถอะ โดนดี”

“อ้าว ตาส่วน ทำไมถึงพูดอย่างนี้ล่ะให้กินข้าวฟรีโดยไม่ต้องล้างถ้วยชาม ยังมาว่ากันอีก แล้วนี่เห็นไหมกับข้าวตั้งหลายถุง ลุงเอาไปกินที่บ้านได้อีก ตาส่วนสบายจะตายไม่ต้องซื้อหากับข้าว”  อ่านต่อตอน2..