เรื่อง..คนเบื่อแมว

เสียงโครมครามที่ดังมาจากบ้าน “ไอ้ทะนง” ไม่ใช่เรื่องที่ผิดปกติแต่อย่างใด เพราะได้ยินไม่เว้นแต่ละวัน

เมื่อต้องผจญกับศัตรูของมันด้วยมือเปล่า แล้วเหนื่อยเปล่าไม่ได้ผล ก็มีเครื่องทุ่นแรงเป็นอาวุธ คว้าอะไรทันก็ใช้ให้เป็นประโยชน์ แต่ดูเหมือนจะพลาดเป้าหรือบางทีก็โดนเพียงเฉี่ยวๆ ไม่โดนเต็มๆ จนมันหงุดหงิด

“ห่ะ...รอดไปได้อีกเช่นเคย สงสัยต้องเอายาเบื่อคลุกให้แดกเสียแล้ว...ฮึ่ม” ไอ้ทะนงเดือดดาลที่แมวตัวนั้นกระโดดหนีไปได้

เมื่อก่อนผมเลี้ยงแมวไว้หลายตัว มันชอบไปเยี่ยวไปขี้อยู่ข้างเตาไฟ หรือตามที่อับในหลืบบ้าน จนกลิ่นคลุ้งไปหมด แต่ผมก็ไม่เคยทำร้ายด้วยการทุบตี และก่อนที่พวกมันจะขยายพันธุ์ไปมากกว่านี้ผมก็เอาไปทำหมันจนหมดทั้งตัวผู้ตัวเมีย

แมวก็ดี สุนัขก็ดี ถ้าทำหมันแล้ว แต่ละตัวจะอ้วนท้วนสมบูรณ์ เวลาเดินจะอุ้ยอ้ายและชอบนอนขี้เซา ไม่กระฉับกระเฉงเหมือนเก่า บางตัวหนีไปหากินบ้านคนอื่นมักจะโดนทำร้ายกลับมา บางตัวก็หายสาบสูญไปก็มีบางตัวกระเสือกกระสนมาตายที่บ้านด้วยน้ำลายฟูมปากถ้าเห็นว่ามันยังไม่ตาย ผมจะรีบเอาน้ำซาวข้าวกรอกปาก ซึ่งบางตัวก็รอดชีวิต แต่บางตัวก็ไม่สามารถช่วยชีวิตได้จิตใจของคนเรามันช่างโหดเหี้ยมอำมหิตยิ่งนัก พอกับสุนัขบางตัวที่เห็นแมว เป็นวิ่งเข้าไล่กัดจนตายคาปาก แต่พอเห็นหนูตัวเล็กกว่ากำปั้น กลับสะดุ้งโหยงหางจุกตูด แล้วทำเป็นไว้เชิงเรียกเจ้าของ

สุนัขพรรค์นี้ผมเอาใส่รถไปปล่อยตามที่ไกลๆ มาหลายตัวแล้ว เลี้ยงไว้ก็ไม่มีประโยชน์ เสียข้าวสุกเปล่าๆ เพราะนอกจากจะกลัวหนูแล้ว ยังกัดกันเองทั้งที่กินข้าวหม้อเดียวกัน
ผมไม่ได้เลี้ยงแมวมาเป็น 10 ปี แต่ก็มีแมวจากบ้านอื่นมาหาอาหารกินบ้าง ผมเห็นก็แค่ส่งเสียงไล่เท่านั้น ไม่เคยขว้างปาหรือเอาอะไรยิงเลย เพราะถ้ามันพิกลพิการขึ้นมา ผมเองนั่นแหละที่จะไม่สบายใจ ไอ้ทะนงจะว่าไปแล้วมันเองก็เป็นคู่อาฆาตกับแมวและสุนัขไม่น้อย เพราะมันมีอาชีพทำเนื้อแห้งขาย เวลาเอาไปตากแดดก็ต้องมีคนเฝ้า เพราะแมวมันกระโดดได้สูงไม่เหมือนสุนัขที่ใช้เท้าตะกุยหรือไม่ก็กระทุ้งแรงๆ ให้เนื้อที่ตากหลุดลงมา แล้วคาบไปกินที่อื่น

ถ้ามันเห็นและคว้าอะไรได้ทัน มันจะไม่มีการยกเว้น มีแมวและสุนัขไม่น้อยที่เจ็บตัวและขาหัก แต่เวรกรรมยังคงมาไม่ถึงมันจึงดูปกติอยู่ คนเราเมื่อได้ตั้งใจจะทำอะไรแล้วยากจะล้มเลิกล้มความตั้งใจได้ แต่จะทำสำเร็จหรือไม่สำเร็จก็แล้วแต่ความตั้งใจของคนคนนั้น ไอ้ทะนงมันผูกพยาบาทแมว ว่าจะเอายาเบื่อคลุกอาหารให้กิน และมันก็ทำจริงๆ แต่สัตว์ที่เคราะห์ร้ายกลับเป็นสุนัขตัวโปรดของมันเองคือเรื่องมันเป็นอย่างนี้ครับวันหนึ่งมันเอาอาหารที่ผสมยาเบื่อ ไปวางดักทางที่แมวผ่านไปมาและมันเองก็คงชะล่าใจหรือประมาทไปหน่อย เพราะสุนัขตัวโปรดของมันได้กลิ่นก็มุดเข้าไป แล้วจัดการกับอาหารชิ้นนั้นก่อนจะร้องครวญคราง และขาดใจตายในเวลาต่อมาในใจของมันจะรู้สึกอย่างไรไม่มีใครทราบ แต่ผมเชื่อว่าบาปคงจะกินใจไอ้ทะนงอย่างแน่นอน และมันก็ยังทำต่อซึ่งก็ได้ผลเหมือนกัน เพราะมีแมวหลายตัวที่ตายเพราะน้ำมือของไอ้ทะนง อ่านต่อตอนจบ..